Ελπιδοφόρες μειοψηφίες....

Το μόνο που δεν αντέχω είναι η αδικία….
Και επειδή από τα σχόλια σας ….
στην προηγούμενη ανάρτηση κατάλαβα…
πως με την υπερβολή μου…
αδίκησα ένα κομμάτι της νεολαίας που αγαπάω….
Σήμερα θα σας δείξω και τις υπόλοιπες αφίσες…
των φοιτητών….που δεν κυριαρχούν στον χώρο…
αλλά στην καρδιά μου….

.

Δίπλα λοιπόν στο γαμω-Καϊμακτσαλάν….
υπάρχουν και αφίσες όπως αυτή….
που μιλάνε για νικηφόρους συλλογικούς αγώνες…

.

Επάνω σε αυτές τις αφίσες….
υπάρχουν προκηρύξεις…
που αναλύουν το έγκλημα…
με τα ιδιωτικά κολέγια…

Σε μία γωνιά…
δίπλα στην ταπεινή σφουγγαρίστρα…
που ίσως χρησιμοποιεί μία νοικιασμένη εργαζόμενη…
σαν την Κούνεβα…

υπάρχουν προσκλήσεις για συζητήσεις…
για προβολές ταινιών….

και όνειρα….
για τις δικές μας μέρες….

Στο τραπεζάκι δίπλα….

πάνω στην αφίσα που αναφέρεται…
στο μέλλον που δεν μας χωράει…
και μας προσκαλεί να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα…

οργανώνεται η σίτιση…στην αίθουσα 6….

Παραδίπλα…μία αυτόνομη παρέμβαση….

μιλάει για το μικρόβιο της ελευθερίας…
και βάζει φωτιά… σε κάθε ψηλοτάβανο πούλμαν…
που οδηγεί στον άκρατο κομφορμισμό…

Η νεολαία που δεν κάνει SPA…

συζητάει…χορεύει… ακούει μουσική…
βλέπει ταινίες… παίζει θέατρο….
ή με μία λέξη… αγωνίζεται….

Μέσα και έξω από τον χώρο του Πα.Μακ…..
Κολλώντας αφίσες πάνω από το DISCO PARTY….

Αφίσες όμορφες… δυνατές….

Που κάνουν τους συμβιβασμένους…
γιαλατζί επαναστάτες… να φρικάρουν….

Γιατί τα βήματα συχνά βαραίνουν….
και χρειάζεται κάποιος να χτυπήσει τρυφερά την πλάτη….
για να προχωρήσεις….

Μετά από όλο αυτό το σοκ….
που υπέστην προχθες στο Πα.Μακ….
σκεφτόμουν όλη μέρα….
τι θα προτιμούσα άμα είχα ένα παιδί…..

Να πληρώσω τα 92 ευρώ να πάει εκδρομή…
ή να ψάχνω δικηγόρο για την υπεράσπισή του….
μετά από την «τυχαία» προσαγωγή του…
στο αστυνομικό τμήμα του "φιλοαναρχικού" υπουργού…
και η απάντηση… ήταν μία….

Καλύτερα να πεθάνω μαζί του….
από τα δακρυγόνα και το ξύλο…
από την φασιστική καταπάτηση…
κάθε ανθρώπινου δικαιώματος…
στο όνομα της τάξης και της κατανάλωσης…
παρά να του κουνήσω το μαντήλι….
όταν θα μπαίνει στο λεωφορείο…
της αποβλάκωσης και του συμβιβασμού….

Στην τελική… με 92 ευρώ….
δεν ρεφάρει η γενιά μας….
για όσα εκτρώματα ανέθρεψε….

Go West!!!! ή το φοιτητικό κίνημα today....

Μία επίσκεψη στο σημερινό πανεπιστήμιο…
φανερώνει άμεσα τα προβλήματα της ελληνικής παιδείας…
και καθ’ επέκταση όλης της κοινωνίας….
Έτσι λοιπόν… επισκεφτήκαμε…
το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας….
Στην είσοδο διακρίνουμε αφίσες των νεολαιών…
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ…. κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος…
σαν το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης…
ενώ ένα μικρό μέρος…
πήρε η ΚΝΕ με τσαμπουκά …..

Μπαίνουμε μέσα…και συναντάμε φάτσα κάρτα…
το τραπεζάκι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ…..

Ποιο πρόβλημα από όλα…
απασχολεί τους δεξιούλιδες φοιτητές μας???
Μήπως η Ντόρα… ή ο Σαμαράς???
Μπα…..
Μήπως το κόστος των σπουδών…
για τους κακομοίρηδες γονείς τους???
Σιγά…..

Όχι κυρίες και κύριοι…..
Τους απασχολεί η εκδρομή…
στο Καϊμακτσαλάν!!!!
Τόσο ζόρι τράβηξαν τα καμάρια μας…
στις εκλογές… και μετά…
διάβασμα… ξενύχτια…πάρτυ….
να μην πάνε και μία εκδρομούλα???

Και επειδή… αυτό είναι το πιο hot θέμα…
που αντιμετωπίζει ο μέσος έλληνας φοιτητής….
και γιατί η ΔΑΠ… το εντόπισε αμέσως….
(όχι θα άφηνε!!!)
και βρήκε και την λύση….
γέμισε… όλη τη σχολή…
με τις αφίσες της εκδρομής!!!!!!

Όμως…. λογάριασε χωρίς τον νοικοκύρη….
και τελικά την πάτηκε…..

Γιατί… τι νόμιζαν οι φλώροι Δαπίτες???
Η ΠΑΣΠ ψάχνει Γενικό Γραμματέα????
Κούνια που τους κούναγε!!!!!

Αυτοί που είναι υπέρ της επανάστασης…
υπέρ του ονείρου….
έρχονται να ταπώσουν και μετεκλογικά την ΝΔ!!!

Οργάνωσε και η ΠΑΣΠ… μία εκδρομή…
που αλλού???
Στο ιερό βουνό… του Καϊμακτσαλάν!!!!
(μα τι έχει αυτό το γαμω-βουνό τελικά???)
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Και δεν το έκανε… τσάτρα πάτρα…
Όχι κύριοι…
το έκανε επιστημονικά…
νοικοκυρεμένα… και πράσινα…

Με δύο παραπάνω ευρόπουλα….
προσφέρει… και τσάμπα SPA!!!!!
και Snowgames… και Clubbing…
(όχι παίζουμε!!!!!!)

Πως να φτουρήσει η ασφάλεια αστικής ευθύνης…
και τα ψηλοτάβανα πούλμαν της ΔΑΠ…
μπροστά το απόλυτο όνειρο χλιδής της ΠΑΣΠ????

Και δεν είναι μόνο αυτό….
Η ΠΑΣΠ… ξέρει καλά τι πουλά….
(«όχι σκι…αλλά ξεσκί…» κατά έναν νεαρό...
που μου μίλησε ενώ έβγαζα φωτογραφίες…)
Δεν έχει βάλει στην αφίσα απλά 3 κινητά…
για να επικοινωνούν απρόσωπα…
οι ταλαιπωρημένοι φοιτητές….

Έβαλε 3 ονόματα παγίδες…
(κάτι σε ροζ τηλέφωνο….)
Σέξυ… και όποιος αντέξει….

(αχ… Μόλυ….χύνω!!!! Τι όνομα και αυτό!!!!)
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

.

.

Ανάμεσα σε όλα αυτά…
μία μόνο φοιτητική παράταξη αντιδρά….
Ποια???

Μα φυσικά η ΚΝΕ….
που μόστραρε αφίσα…

με τον Άρη Βελουχιώτη….
ως εναλλακτικό αντάρτικο τρόπο….
για να πάει κανείς στο Καϊμακτσαλάν!!!!
(γιατί θεωρώ απίθανο να ανοίξει διάλογο…
για τον τρόπο που τον πρόδωσε παλιά…)

Ορίστεεεεε και μία μουσική παρουσίαση….
του οράματος των δύο μεγαλύτερων φοιτητικών παρατάξεων….

για έχουμε και ακουστικά ερεθίσματα....
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Υ.Γ. Τι έγινε εκείνος ο διάλογος για την παιδεία???
Άρχισε????…Αντε να τελειώσει… ώστε να πάμε και εμείς…
οι μεταπτυχιακοί που δεν χαρτζιλικώνομαστε…
στο Καϊμακτσαλάν… τζάμπα, εεε????

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Το απόλυτο σύνθημα…

Πριν από 2 περίπου εβδομάδες…
στην Αθήνα, στο γραφείο…
του τρελοαδερφού μου..του Παοκτσή….
όπου όλοι ήταν ζορισμένοι….
όποτε η ένταση βαρούσε κόκκινο….
τραγουδούσανε όλοι μαζί…
το θρυλικό άΖμα….

«Αντε γαμήσου Αρσεναλ!!!»

Εκτονωνόταν έτσι η πίεση…
και συνεχίζανε….
Αφού το άκουσα καμιά εκατοστή φορές…
μου κόλλησε….
και γυρίζοντας στη Θεσσαλονίκη…
σε κάποια φάση που είχα μπλέξει…
με την μαλακισμένη γραφειοκρατία…
έχοντας γίνει τα νεύρα μας τσατάλια…
να βρούμε τον «σωστό» γραφειοκρατικό τρόπο…
να πρωτοκολλήσουμε κάτι απλό…
Γυρίζω και λέω στον υπάλληλο…
«Κάντο έτσι…και…Αντε γαμήσου Αρσεναλ!!!»
Οπότε…παρατάει το πόστο του…
ο Γιωργάκης ο Πρωτοκολλατζής...
που πάνω από όλα είναι Παοκτζής...

με αγκαλιάζει…
και αρχίζουμε να χορεύουμε…
το άΖμα…..
Οι άλλοι μας κοιτούσαν περίεργα…
αλλά.. δεν μας ένοιαζε…
είχαμε σκάσει…

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Για την ιστορία… (και τις γυναίκες αναγνώστριες..)
το σύνθημα βγήκε… στον αγώνα με την Αρσεναλ το ’97….
όπου ο Ιαν Ράιτ… είχε δηλώσει πως θα έριχαν 3 γκολ στον Πάοκ…
Κέρδιζε η Αρσεναλ… 1-0….στο Χάιμπουρι
και στο το 87ο λεπτό έβαλε γκολ… ο Βρύζας…
και ένας πιεσμένος Παοκτσής….
πάνω στην ένταση…
γυρίζει και λέει…
«Αντε γαμήσου Αρσεναλ…»
το ακούνε τα τζιμάνια της θύρας 4….
και αρχίζουν όλοι μαζί να το τραγουδάνε αγκαλιασμένοι…
Ο Πάοκ προκρίθηκε στην επόμενη φάση του Κυπέλλου UEFA…
και ακολούθησε το αγγλόφωνο σύνθημα…

« Ιαν Ράιτ…Ιαν Ράιτ…Φακ γιου ιν δε Χάιμπουρι τουνάιτ..»

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Το σύνθημα αυτό…εκφράζει την εκτόνωση…
όποτε βρίσκεσαι μπροστά σε ένα μεγάλο πρόβλημα…
σε έναν στόχο… που δεν πιστεύεις πως θα τον καταφέρεις…
αλλά το θέλεις.. το παλεύεις…..με νύχια και με δόντια….
πέρα από την λογική….με την καρδιά και την ψυχή…
γίνονται καμιά φορά και θαύματα…

Και κάπως έτσι νιώθεις ίσως την πραγματική αξία του αγώνα….

Υ.Γ. ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΑΚΛΗΣ!!!!!!!!!!

(για να μην ξεχνιόμαστε, ε???)

Basta πια!!!!

Την πάτησα χθες το απόγευμα….
και είδα στην tv ειδήσεις….
Αφού ακούσαμε πως θα μας @$^^*$σει η νέα κυβέρνηση…
και ανατριχιάσαμε….
περάσαμε στο καυτό πρόβλημα της εποχής…
ποιος θα είναι ο νέος αρχηγός της ΝΔ….

.
Αναλύσεις επί αναλύσεων…
Ο Αντωνάκης να κουνάει τα χέρια πέρα δώθε...
και να μου προκαλεί εμετό….
Ο Ψωμιάdes να μιλάει...

σαν το αδικημένο πλην τίμιο παιδί του λαού….

(σιγά ρε μεγάλε..μας έπεισες...)
Ο Αρούκος να μιλάει για το πόσο δυσκολεύτηκε να διαλέξει…
και να μας προϊδεάζει....

πως στην επόμενη εκλογή αρχηγού…
θα είναι το φαβορί…
και στο τέλος….για να μας αποτελειώσουνε….
μία συνέντευξη ακόμα της Ντόρας….
Ελεος πια!!!!…

Δεν αντέχω άλλο….
Μας έχουν ζαλίσει τα…$#$#@%@#δια…
με τον νέο αρχηγό…
Ας διαλέξουν έναν, όποιον να ‘ναι…
να τελειώνουμε….

Αλλάζει η δεξιά???..
Δεν αλλάζει!!!….

Μόνο τα νεύρα μας κλονίζονται…
και η αισθητική μας….
Δεν άντεξα λοιπόν και εγώ…
και άλλαξα κανάλι…
να μάθω… ποιόν χαστούκισε…
η Σάσα Μπάστα….

Περισσότερο ενδιαφέρον είχε….
από τα εσωκομματικά της Ν.Δ.!!!!

Όμορφα κουφάρια…

Πεθαίνω όμορφα, σεμνά…

κρατώντας λίγη λάμψη….

.

από τα υγρά που με στοιχειώσανε….


από τα υγρά που με ωθούσαν…
.Η τελειότητα ενός έλικα….
.που χάνεται σιγά σιγά…
.απομένοντας σχήμα ακαθόριστο…
.

όμορφο σαν λουλούδι….

.παραδίδοντας τη θέση του…

σε άπειρες νέες δυνατότητες…

.

συμπλήρωσης…

.καμία όμως πλήρωσης…

Ένα κουφάρι όμορφο…
χωρίς τον εφιάλτη σήψης…

.
χωρίς σκουλήκια ή μυρωδιές…
.

έρμαιο της βαρύτητας…
και του χαμένου χρόνου….

.

να απολαμβάνει τον άνεμο…
που προσπερνά…
από την παλιά φωλιά του….

	Muse - Ruled By Secrecy .mp3
	Found at bee mp3 search engine

Υ.Γ. Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται σε όλα τα όμορφα κουφάρια …

σαν αυτό του Διομήδη Κομνηνού,

που σκυλεύουν σήμερα εορταστικά όλοι οι αγωνιστές της φακής…..

Καλή εβδομάδα!!!!!!!!!!

σε όΛΛΛΛα τα "μωράκια"....

που είναι τα πάντα....

και τα θέλουν τρελά.....

.

.

Εμένα αυτός ο τοίχος με έφτιαξε....

Ελπίζω και εσάς!!!!!

.

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

..

..

..

Ιδρυματική Κυριακή.....

Σήμερα δεν έγραψα ποστ…
έγραψα ένα λόγο εισαγωγής….

για την διοργανώτρια…
ενός συνέδριου που γίνεται στη Θεσσαλονίκη…
και αφορά τα Παιδικά Ιδρύματα….
Σας μεταφέρω τον λόγο….
και περιμένω την γνώμη σας ή τις προτάσεις σας….
Θα τον παραδώσω το βράδυ…..

οπότε έχουμε χρόνο…

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, για να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, τις γνώσεις μας, τις αγωνίες μας και τις εμπειρίες μας, ώστε να βοηθήσουμε να εξαλειφθεί η μεγαλύτερη ίσως, αδικία της κοινωνίας μας.
Η μεγαλύτερη αδικία μίας γενικά άδικης και σκληρής σύγχρονης κοινωνίας, δεν είναι σίγουρα ένα πρόβλημα που επιλύεται εύκολα, είναι όμως σίγουρα ένα πρόβλημα που αξίζει όλες μας τις δυνάμεις και κάθε μας προσπάθεια ώστε να απαλυνθεί.
Γιατί εμείς ως μέλη της κοινωνίας δεν είμαστε, παρόλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα, αθώα θύματα του συστήματος.
Τα μόνα αθώα θύματα είναι τα παιδιά….

Πολλές οι μελέτες, πολλά τα συμπεράσματα, πολλές οι καλές προθέσεις και ένα αποτέλεσμα επιεικώς κάτω του μετρίου, μας κοιτάει στα μάτια κάθε φορά που ένα παιδί από ίδρυμα μας, μένει στάσιμο στο σχολείο, παίρνει ναρκωτικά ή εκδίδεται…
Και επειδή πιστεύω ειλικρινά πως αυτή η ματιά πληγώνει την ψυχή σας, όπως και την δική μου, και πέρασε ο καιρός που μπορούσαμε να κοιτάμε αλλού δεσμευμένοι στις υποχωρήσεις που κάνουμε για να μην καταντάμε μόνοτονοι ή γραφικοί… πρέπει όλοι μαζί να βρούμε τον τρόπο να σώσουμε την ψυχή μας και κυρίως την ψυχή των παιδιών αυτών.

Να δούμε πίσω από τα γράμματα και να εστιάσουμε στις πραγματικές ανάγκες μιας άτυχης παιδικής ψυχής.
Να βρούμε τον ικανό τρόπο να την θωρακίσουμε σε όσα θα αντιμετωπίσει ως ενήλικη.
Να την βοηθήσουμε να βρει την ευτυχία μέσα από την προσφορά στην κοινωνία και την δημιουργία και όχι μέσα από την απαξίωση της και την αναζήτηση μιας ρεβάνς.
Το κοινωνικό περιβάλλον διαμεσολαβεί και προσδιορίζει τον τρόπο αντίληψης του ατόμου. Η πρώτη επαφή με αυτό, για αυτά τα παιδιά, ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις καταστροφική.
Τώρα πρέπει να διαμορφώσουμε ένα περιβάλλον που θα μαλακώσει αυτή την πληγή, θα την θρέψει και θα δημιουργήσει ικανές συνθήκες για μία ανασύνθεση του κατεστραμμένου ή διαστρεβλωμένου εγώ…

Αυτό δεν μπορεί να γίνει αντιμετωπίζοντας όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο, ούτε προβάλλοντας το δικό μας ατσαλάκωτο «εγώ».
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από το μεγαλειώδες ανθρώπινο συναίσθημα του «συμπάσχω», «κατανοώ» και «σε νιώθω».
Με μία λέξη «νοιάζομαι»….
Νοιάζομαι για σένα προσωπικά…
Και ας μην ταυτίζομαι με τις απόψεις σου….
Και ας είναι τα βιώματα σου χειρότερα από τους εφιάλτες μου….
Νοιάζομαι και θέλω να σε νιώσω….
Εσένα και όχι τις γενικεύσεις που μου επιβάλλονται…
τις γενικεύσεις και τις στατιστικές που σε καταδικάζουν…
Κάθε παιδί πάντα συμβολίζει την ελπίδα το μέλλον…
Έτσι και εσύ….

Και όπως αγαπάμε τα δικά μας παιδιά…. και τα συγχωρούμε… και τα κακομαθαίνουμε… και τα αφήνουμε να μας δείξουν τον δρόμο προς το μέλλον… έτσι πρέπει να αντιμετωπίσουμε και αυτά τα παιδιά….
Όχι μέσα από τους συντηρητικούς κανόνες που μας θυμίζουν τους συμβιβασμούς μας… αλλά μέσα από την καρδιά μας.

Ίσως δεν μιλάω επιστημονικά….
Ίσως μιλάω συναισθηματικά…
Όμως η πιο σημαντική μου ιδιότητα είναι πως είμαι μητέρα δύο παιδιών που γέννησα… και εκατοντάδων παιδιών που αγάπησα, μέσα από την κοινωνική μου δράση, και αν με ρωτούσε κανείς δεν θα μπορούσα να απαντήσω σε ποια παιδιά νιώθω πως χρωστάω…ακόμα…
Και γιατί δεν χρωστάω μόνο εγώ….
αλλά και ολόκληρη η κοινωνία μας…
οι πολιτικοί μας… οι ειδικοί μας…
οι ρυθμιστές του συστήματος μας….

Πρέπει άμεσα:
Να αλλάξουν οι διαδικασίες της υιοθεσίας
Να βοηθηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν γονείς.
Να αλλάξει και να τονωθεί ο θεσμός των ανάδοχων οικογενειών.
Αμεσα!
Υπάρχουν άνθρωποι με πολύ αγάπη που θέλουν να την προσφέρουν, είναι κρίμα να μένει ανεκμετάλλευτη.
Πρέπει να δημιουργήσουμε τις ικανές συνθήκες να εκδηλωθεί η αγάπη και το μεγαλείο των ανθρώπων της κοινωνίας μας.
Είναι απαράδεκτο να θέλουμε να το αποστειρώσουμε λόγω της δικιάς μας ανεπάρκειας.
Η κοινωνία πρέπει να μπει και να αγκαλιάσει τα ιδρύματα.
Να τα νιώσει ως αναπόσπαστο μέρος της και να αποδομήσει κάθε κακό συνειρμό που φέρνει η σκέψη ίδρυμα.
Δεν θέλουμε δήθεν «ευαίσθητους» φιλεύσπλαχνους πολίτες, θέλουμε δραστήριους πολίτες που θα αναλάβουν το κόστος της κοινωνικής φύρας, και θα προσφέρουν με συνέπεια ότι μπορούν.
Η πολιτεία θα πρέπει να εξασφαλίσει τα κονδύλια για την εύρυθμη λειτουργία των ιδρυμάτων, με κατάλληλο και κυρίως ευαίσθητο, ειδικευμένο προσωπικό.
Η γνώση υπάρχει, όπως και η καλοσύνη και η κοινωνική ευαισθησία,

απλά το σύστημα δεν την βοηθάει να εκδηλωθεί δημιουργικά.
Τα παιδιά αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν ειδικά.
Δεν μπορεί μία πολιτεία που εξετάζει βιογραφικά,

να αποκλείει το κοινωνικό προφίλ των παιδιών αυτών.
Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις σε ένα ίδρυμα.
Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις χωρίς οικογένεια.
Πρέπει να διευκολύνουμε την πρόσβαση στη γνώση και την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών αυτών.
Βοήθεια στο σχολείο, βοήθεια στη δημιουργία ερεθισμάτων και στόχων.
Και οι στόχοι γίνονται πιο προσιτοί μόνο όταν υπάρχει δυνατότητα να γίνουν εφικτοί.
Πριμοδότηση από την πολιτεία τώρα!
Τα παιδιά αυτά δεν θέλουν την ελεημοσύνη μας, θέλουν μία ευκαιρία!
Και οφείλουμε να την δώσουμε…
Με κάθε κόστος!

Δίνω τώρα τον λόγο στους ειδικούς, ώστε να βοηθήσουν μέσα από τις ειδικευμένες γνώσεις και αναλύσεις, να βρούνε λύση για την σωστή οργάνωση όλου του εγχειρήματος.
Πιστεύω πως μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Πιστεύω πως υπάρχει η πρόθεση και η γνώση να γίνουμε δίκαιοι και σωστοί επιτέλους.
Ευχαριστώ πολύ.